Binarutot ng Karpintero

Claire: diyos ko, panaginip lang pala. Parang totoong totoo. Diyos ko, salamat po.
Bumangon ang dalaga at tiningnan ang wall clock. Alas-dos ng madaling araw. Nakaramdam ng gutom si claire kaya kumain ito ng oatmeal at nagtimpla ng juice. Pagkatapos ay bumalik sa higaan. Pero hindi na siya makatulog. Iniisip niya ang kanyang napanaginipan. Nabuo na rin ang pasya niyang hindi na muli magpapa-abuso sa dalawang matandang karpintero. Lilipat na siya ng tirahan, hindi na bale ang advanced payment na naibigay niya para sa condo. Ang mahalaga ay makatakas na siya mula sa mga kuko ng dalawang karpinterong hayok sa laman.

Kinabukasan, papasok sa opisina si claire. Napansin niyang maraming tao sa lobby na parang may pinag-uusapan. Namataan niya si allen na may kausap na guwardiya. Nang makita siya ni allen ay binati siya nito na medyo nahihiya pa.
Allen: ah, mam. Nabalitaan ninyo na ba?
Napakunot ng noo si claire.
Claire: nabalitaang…ano?
Allen: si caloy po na karpintero natin, patay na. pati nga rin yung kapatid niya na si mang domeng. Kagabi lang.
Nabigla si claire: h-ha? Bakit, ano ang nangyari?
Ikinuwento ni allen ang mga pangyayari. Natuklasan ng electrician na si nonong kagabi na minomolestiya ni caloy ang anak niyang trese anyos at sa galit nito ay pinagsasaksak niya ang karpintero. Nagtangkang sumaklolo ang kuya niyang si domeng pero nasaksak din ito ni nonong. Napatay pareho ni nonong ang magkapatid at hinuli siya ng mga pulis.
Gulat na gulat si claire. Parang wala sa sarili na lumakad na para pumasok, nangingilid ang luha. Naiwan si allen na nagtataka.
Hindi alam ni claire kung matutuwa siya sa kanyang nabalitaan. Ang alam niya, malaya na siya. Tadhana na ang nagpalaya sa kanya mula sa magkapatid na hayok sa laman.
Nag-resign si claire mula sa call center na pinapasukan at umuwi ng probinsiya. Bigla niya kasing na-miss ang kanyang pamilya lalo na ang kanyang kapatid na si kristine. Magbabakasyon muna siya ng isang buwan. Gusto niyang kalimutan ang isang madilim na kabanata sa kanyang buhay. Inaamin niyang meron siyang pagkakamali. Pero iyon ay nagsilbing isang mahalagang aral sa kanya. Sisiguruhin niyang sa pagbabalik niya sa maynila upang maghanap muli ng trabaho ay hindi na mauulit ang karanasang iyon. Magiging matatag na siya sa tuksong naglipana sa magulong lunsod.